ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

 Του Ηλία Τσάκαλου

 Πριν από χρόνια ένας φίλος μου, καλλιτέχνης και από οικογένεια πολιτευόμενων, μου είχε πει το παρακάτω ανέκδοτο: Πριν από τον πόλεμο, όταν είχαμε εκλογές, ένας διαρκώς πολιτευόμενος τριγύριζε στα χωριά μας και ζητούσε ψήφους από τον κόσμο. Συνήθιζε να παίρνει κοντά του για γραμματικό έναν φίλο του που του είχε εμπιστοσύνη. Τα χρόνια εκείνα η προεκλογική εκστρατεία ήταν μεγάλος άθλος , με το γαϊδούρι, με τα πόδια , χωριό-χωριό. Η εκλογή σε εκείνες τις εκλογές ήταν δύσκολη. Ο δικός μας ωστόσο δεν λογάριασε τίποτε ,πήρε τον γραμματικό του και ξεκίνησε. Οι χωριάτες δεν είχαν ψήφους για χάσιμο και ήταν φανερό ότι θα διάλεγαν μεταξύ του Αλή και του Βελή κι ας ήταν το ίδιο πράμα. Ωστόσο ο δικός μας εκεί, από συνήθεια. Μια Κυριακή πρωί, μετά την εκκλησιά, βρέθηκε και στην Εξάνθεια. Οι Ξαθείτες ,μάρκες του κερατά όλοι, συνεννοημένοι του έλεγαν : -Θα στονε ρίξω κ΄μπάρε -κι΄εγώ θα στονε ρίξω!! -Τι λες ωρέ αυτόνε θα ψ΄φίσω κι όχι το Βαλαωρίτ΄ ,το Σκιαδαρέσ΄ και το Πανάο. -Τι καλό είδατε απ΄ αυτ΄νους; -Τι λες ωρέ αυτόνε θα βγάλ΄με που είναι και Μπρανέλος !! -Αυτόνε για να ξέρ΄με τι μούτρα θα φτύσ΄με!!! Ο δικός μας χαμογελούσε , δε του κακοφαινόντανε και έλεγε του γραμματικού -Γράψε και τον κουμπάρο. Φεύγοντας από το χωριό ο δικός μας ρώτησε τον γραμματικό -Πόσους έχεις γραμμένους ; -Πολλούς . Διαβαίνουνε τους πενήντα !!! -Κράτα τους. -Δεν θα μας ψηφίσει κανένας.!!! Είπε ο γραμματικός που έβλεπε τα πράματα που πάνε. -Κράτα τους γιατί αν μας ψηφίσουνε, θα τους ξέρουμε ,αν δεν μας ψηφίσουνε, θα τους έχουμε γραμμένους!!!!!!!

Ο Διαμάντης

Του Hλία Τσάκαλου.

Είναι  πολλοί  που μου ζητούν να τους διηγηθώ  την ιστορία με τον Διαμάντη. Εγώ βέβαια τους παραπέμπω στην διήγηση του  Πανάγου . Όμως η επιμονή ορισμένων  με ανάγκασε  να ξαναδιαβάσω την διήγηση του Πανάγου και να δω πως αυτοί που μου το ζήτησαν  είχαν  απόλυτο δίκιο . Ο Πανάγος  δεν μπόρεσε  από καθαρά αντικειμενικούς λόγους  να αποδώσει  τον πραγματικό χαρακτήρα του Διαμάντη ,τον τρόπο  που σκέπτονταν  και αντιδρούσε  και  γενικά το βαθύτερο νόημα  του περιστατικού  και  την διδαχή του Διαμάντη στον  καθένα εξυπνάκια ,όποιος κι αν ήταν ,ότι κι αν ήταν  και επί πλέον να μάθει σε  όλους  μας ότι  υπάρχει απόσταση ανάμεσα στο χωρατό και  τη  ζωή .

                        

Ας πάμε σε κείνα τα χρόνια με δάσκαλο τον Διαμάντη .

 Ο Διαμάντης  δεν ήτανε κανένας παρακατιανός . Νοικοκύρης  ήτανε   με περιουσία  μεγάλη που έφτανε μέχρι  το Μεγανήσι , την Εγκλουβή ,το Καλαμίτσι, τα Χορτάτα, τον  Άγιο Νικήτα ,τον Κάμπο της Λευκάδας .Για εκείνα τα χρόνια  ο Διαμάντης είχε  ψωμί  δικό του ολοχρονικίς   και  λάδι. Ψωμί και λάδι στα χωριά μας λίγοι είχανε . Δεν ήτανε γραμμένος  στο τεφτέρι κανενός και δεν  είχε βάλει σημάδι (υποθήκη) σε κανένα από τα ακίνητά του στις  μεγαλόσχημες οικογένειες μεγαλεμπόρων όπως αυτές  του   Βαλαωρίτη, Σταματόπουλου κλπ που δάνειζαν συστηματικά με υποθήκες . Για όλα τα άλλα τα καθημερινά τα βόλευε  μια χαρά γιατί  και  στο κάμπο της Εγκλουβής είχε  χωράφια και  έβανε  φακή , λαθύρια,  μπίζα, ρεβύθια, κουκιά   και  ένα σωρό  χωράφια είχε γύρω –γύρω στο χωριό και κήπους είχε στην Στέρνα και το ΄Μα το Χωράφι  και  κονόμαγε τα λάχανά του  ,τα σκόρδα του και τα κρεμμύδια του  και λόγγους  για  βόσκουνε τα  ζωντανά του και νάχει το κρέας  του  και γενικά  ήτανε  για εκείνα τα δεδομένα καλοκανταντημένος .

Όλα αυτά για  τον Διαμάντη  μεταφραζόντανε  σε ελευθερία . Ελευθερία να πει ότι θέλει. Ελευθερία να κάμει ότι  θέλει .Ελευθερία  να σπάσει πλάκα με  όποιον θέλει . Ελευθερία  να ψηφίζει τον Πανάο κόντρα στα αφεντάτα  και να ζητάει για εκείνα τα χρόνια  κοινωνική δικαιοσύνη, αυτός που δεν είχε ανάγκη  για  τίποτε .Αυτός  ήταν  ο Διαμάντης  ένας  χωριάτης  πανέξυπνος ,παμπόνηρος ,υβριστής  των υβριστών  που δεν έβαλε ποτέ  καπέλο σε κανέναν  και  όποιον  έβρισκε μπροστά του  τον κορόϊδευε  φανερά  αρκεί  να  του δινόντανε  η ευκαιρία. και  τον εκδικούνταν  με λόγια και  έργα  για  την  αντίθετη με τις αρχές του  «διαγωή » και  συμπεριφορά  .

Αλλά ας έρθουμε  στην ιστορία μας .